સાયર કવી મેઘાણી

"ઘટોઘટ મેઘાણી"

ગાજે સમંદર નાં પાણી, ઘટોઘટ એમ મેઘાણી.

કાજળ ઘેરા કાળજમાં તેં તેજની જોઈ લકીર;

જુલમી નર માં માનવતાનાં, હૈડે દીઠાં હીર,

અંતરના લોઢ ઉછાળ્યા, સમંદર માં વિરડા ગાળ્યા.

સત ધરમ ને દીવડે પૂર્યા તેં, તન નીચોવીને તેલ;

ખંભે ખેંચી કાવડયું રાખી, જીવતી નાગરવેલ,

ખાતર થઈ ક્યારીયે ખૂંત્યો, ફોરમ થઈ ફૂલડે ફૂટ્યો.

વિરહઘેલી વાદળી રે ઘડીક, છજેલ ઘરનો ચુવક;

ઘાયલ શૂરની ઝોળી ઘડીક, પ્રીત બળેલી ખાખ,

કલમ તારી વેદના રોતી, જાણે મધરાત નીતરતી.

પ્રીતનાં કોમળ ભાવ દેખાડયા, જેવા ગંગાનાં નીર;

કરડાં મોઢા માલકાવ્યા તેં, તાણીને માર્યા તીર,

અને લેવરાવ્યા વિસામાં, ઊભાં જે કાળ ની સામા.

'દાદ' સતવાદી દીવડો બૂઝ્યો, આ ખાંડ માં દઈ ને પ્રકાશ,

ફૂલ ગયું પણ ફૂલડા કેરી, રહી ગઈ તેલમાં વાશ.

હીરાનો પારખું હૂતો, સાવજ સૌરાષ્ટ્રનો સૂતો.

(રચના કવિ શ્રી દાદ